MAM W SIECI

Popieramy

O ile nie zostało inaczej zaznaczone teksty w serwisie E-lekcje dostępne są na licencjach Creative Commons.

Dowiedz się, co to oznacza?

1. Sprzęt | 2. Kręcenie | 3. Montaż | 4. Licencja | 5. Publikacja | 6. Promocja

2.4: Kompozycja i ruch

Kompozycja oznacza wybór, co znajdzie się gdzie w kadrze. Przedstawiamy porady na temat dość "standardowego" kadrowania – odejście od tych norm może mieć interesujący (a czasami drażniący) wpływ na materiał. Zalecamy eksperymentowanie.

Czasami niełatwo jest uzyskać płynny ruch, lecz istnieją narzędzia i sztuczki, które Ci pomogą.

Kadrowanie przy pomocy zasady trójpodziału

Umieszczenie głównego punktu obrazu w samym środku kadru może dać kiepskie efekty. Wyobraź sobie planszę do gry w kółko i krzyżyk wpasowaną w kadr, po czym wykorzystaj jeden z czterech punktów przecięcia linii jako centralny punkt ujęcia. Punktem centralnym postaci ludzkiej jest zwykle głowa lub oczy, w zależności od zbliżenia, i często umieszcza się go na górnej poziomej wyobrażonej linii. Eksperymentuj z zasadą trójpodziału, lecz nie bądź jej niewolnikiem (podobnie jak każdej innej zasady).

Zoomowanie

Ponieważ internetowe materiały wideo są często oglądane w małym oknie, dobrze jest nie zmieniać kadru. Jeśli obiekt często gestykuluje, aby podkreślić swe słowa, lepiej trochę oddalić obraz, aby objąć te dodatkowe komunikaty niewerbalne.

Pamiętaj, że widzowie nie lubią przesadnego zoomowania lub panoramowania. Zalecamy też wyłączenie zoomu cyfrowego w aparacie (szczegóły w instrukcji), ponieważ może doprowadzić do zbyt pikselowatych zbliżeń.

Przechylanie i panoramowanie

Obydwie te techniki polegają na przesunięciu kamery wokół osi (często za pomocą statywu). Przechylanie to kierowanie obiektywu w górę lub w dół, zaś panoramowanie to ruch obiektywu w lewo lub w prawo.

Przechylanie i panoramowanie na statywie fotograficznym (bez płynnej regulacji głowicy) może zaowocować ruchem urywanym. Aby tego uniknąć, dobrze zainwestować w amatorski statyw wideo. W każdym razie, gładkie i precyzyjne nachylenia oraz panoramy wymagają sporej praktyki.

Jazda

Jazda oznacza fizyczny ruch kamery, która wciąż pozostaje skupiona na obiekcie. Zawodowcy używają torów lub wózków, lecz takie elementy mogą kosztować dziesiątki tysięcy dolarów.

Polecamy wózki inwalidzkie, samochody, deskorolki czy inne improwizowane urządzenia na kołach. Kamerzysta siedzi wtedy na pojeździe lub obiekcie, zaś ktoś inny pcha.

Poruszanie się ze steadicamem

Jeśli podczas kręcenia idziesz lub biegniesz, możesz spróbować zbudować steadicam. Profesjonalne steadicamy kosztują tysiące dolarów, lecz można znaleźć świetne schematy pozwalające wykonać w domu steadicam, który całkiem nieźle ustabilizuje kręcony obraz.